جستجو
فروشگاه
  • Your Cart Is Empty!
تحلیل ها

چشم ها خبر را می دیدند و باور نمی کردند. “یوپ هاینکس سرمربی بایرن مونیخ شد” دو سال پیش میشد انتظار چنین بازگشتی داشت اما این روزها تنها یک رویا بود که ناگهان واقعی شد. گویا سرنوشت اینگونه رقم خورده که هرگاه بایرن در تنگنا و پریشانی قرار می گیرد سکان کشتی طوفان زده اش را به او می سپارد

0

تحلیل ها

خبر برکناری کارلو آنچلوتی از سرمربیگری بایرن واکنش های انتقادی چهره هایی مانند افنبرگ و برمه را در پی داشت. برخی از هواداران هم با آوردن دلایلی آنرا نادرست و عجولانه دانستند و گروهی دیگر آنرا درست خواندند

0

تحلیل ها

من بدترین و بهترین روزهای عمرم با تو بود. پیراهنت هنوز و همیشه مقدس ترین تن پوش من میمونه. آخه مگه میشه شب ده تایی کردن آرسنال ، هشت تایی کردن مادرید ، هفت تایی کردن بارسا و چهارتایی کردن منچستر رو یادم بره؟ آخه مگه میشه ومبلی رو از یاد ببرم؟

0

تحلیل ها

با گذشت چهار سال و اندی از تصمیم سوال برانگیز مدیران بایرن بر تمدید نکردن قرارداد یوپ هاینکس و به دنبال آن تغییر سبک بازی بایرن و به تدریج جدایی یا افت شماری از بهترین و موفقترین ستاره ها و جایگزین شدن آنها با بازیکنانی که هرگز انتظارات را برآورده نکردند، دیگر به دیدن مدل بازی برآمده از آن عادت کرده ایم اما هنوز بسیاری از ما آنرا باور نداریم.

1

تحلیل ها

شاید بایرن پپ و کارلتو و یا حتی تراپاتونی بسیار پر مهره تر از بایرن هیتسفیلد و یا هاینکس و حتی بکن باور به نظر میرسید اما دقیقا اوج درخشش بایرن همراه با هیتسفیلد که خود زاییده ی مونیخ است و یوب هاینکس که یک بایرنی اصیل به شمار میرود رقم خورد

0

تحلیل ها
در دومین هفته از فصل جاری بوندس لیگا بایرن در حالی در زمین برمن به میدان رفت که بر خلاف بازی هفته نخست اینبار در خط حمله با دو وینگر (روبن و ریبری) در راست و چپ و لواندوفسکی در نوک بازی میکرد. خط هافبک نیز با سه هافبک متمرکز (ویدال در مرکز و تولیسو و تیاگو به عنوان دو بازوی راست و چپ او) بسته شده بود و با چهار مدافع سیستم ۳-۳-۴ را تشکیل داده بود. در نوشته های پیشین اشاره شد که برنامه امسال آنچلوتی به کارگیری هر دو روش وینگر محور و بدون وینگر است و تیم تا به اینجا نشان داده که توان تغییر سیستم را دارد. به این ترتیب با پیش بینی اینکه برمن برای یک بازی دفاعی و فشرده به زمین می آید، تاکتیک تیم بهره گیری از کانالهای کناری به وسیله وینگرها و با کمک دو هافبک بازو و دو دفاع کنار برای نفوذ به فضای پشت سر بک های کناری برمن و دادن پاسهای عرضی و کات بک بود. اما در این میان نیمکت نشین کردن سباستین رودی و توماس مولر که در بازی هفته نخست و سوپرکاپ عملکرد خوبی داشتند و نود دقیقه بازی دادن به تیاگو که به تازگی از مصدومیت برگشته به نظر منطقی نمیرسید. هر چند درباره مولر توضیحاتی پیرامون تاکتیکی بودن نیمکت نشینی اش داده شده اما نبود رودی همچنان پرسش برانگیز است. حتی اگر اینکار بر اساس سیستم چرخشی و برای تقسیم انرژی هم انجام شده باشد هفته دوم برای آن بسیار زود است. چنانکه در زمین نیز نبود هافبکی با ویژگیهای او به ویژه در نیمه اول حس شد و ویدال به عنوان هافبک باکس تو باکس ( و نه هافبک دفاعی کنترل کننده) در مرکز زمین به تنهایی وظیفه بسیار سنگینی داشت و فضای پشت سر او معمولا خالی بود و برمن که تنها برنامه اش برای نزدیک شدن به دروازه بایرن ضدحمله های سریع و هماهنگ با همکاری سیلاسی و بارتلز بود از این فضا بهره میبرد.
نیمکت نشین کردن سباستین رودی و توماس مولر که در بازی هفته نخست و سوپرکاپ عملکرد خوبی داشتند و نود دقیقه بازی دادن به تیاگو که به تازگی از مصدومیت برگشته به نظر منطقی نمیرسید.
در نیمه دوم برای کاهش فاصله خطوط تولیسو در کنار ویدال در مرکز قرار گرفت و تیاگو جلوتر از آنها بازی میکرد تا سیستم به ۱-۳-۲-۴ تغییر پیدا کند. با اینکار بایرن توانست از فضای طولی هم بهره بگیرد و به عرض زمین بسنده نکند و در نتیجه پاسهای کارسازتر و سریعتری داده میشد و روند حرکتی تیم پویاتر و برش دار تر شده بود که سرانجام در دقیقه هفتاد و دوم توانست سدهای دفاعی برمن را بشکند. پس از گل با ورود مولر و قرارگیری او در کنار لواندوفسکی و فرستادن تولیسو و کومان ( که جانشین روبن شده بود) به هافبکهای کناری، سیستم به ۲-۴-۴ تغییر کرد. مولر برای نشان دادن تاثیر خود تنها دو دقیقه زمان نیاز داشت. حرکت بدون توپ او روی گل دوم که سانه بهترین مدافع برمن را با خود برد و فضا را برای لواندوفسکی باز کرد نقش بسزایی در به ثمر رسیدن گل دوم داشت. اینجا بود که مولر تفاوتهای خود را به عنوان ستاره ای که از فکر و هوش خود هم بهره میگیرد با بازیکنانی که تنها به تکنیک خود متکی هستند نشان داد. نقطه عطف دیگر بازی ورود سباستین رودی در پنج دقیقه به پایان بود که در همان زمان کوتاه میشد تاثیر او را در روان تر بازی کردن خط هافبک و پوشش فضای پشت سر هافبکها دید. در بخش دفاعی هر چند خط دفاع بایرن زیر فشار قرار نگرفت اما روی ضدحمله های سریع حریف هوشیارانه واکنش نشان داد. بهبود آمادگی هوملس و آلابا و بازی بهتر آنها نسبت به هفته های گذشته هم امیدوارکننده بود. پی نوشت: روی کرنرها و ایستگاهی ها به خوبی کار شده و تک تک آنها روی دروازه حریف خطرساز میشوند و بخش چشمگیری از گلهای بایرن از این راه زده میشود که تاثیر کار آنچلوتی و از ویژگیهای تیمهای اوست. نویسنده: کیوان – ف
0

تحلیل ها
با انجام قرعه کشی گروههای لیگ قهرمانان در فصل ۱۸-۲۰۱۷ بایرن در گروهی نه خیلی دشوار و نه خیلی ساده و بی دردسر قرار گرفت. همگروهی با پاری سن ژرمن، اندرلخت و سلتیک در مقایسه با سایر گروهها قرعه ای میانه به شمار میرود. روشن است که همه نگاهها دراین گروه به رویارویی بایرن و پاری سن ژرمن دوخته میشود. تیم پاریسی که با خرید جنجالی نیمار سر و صدای فراوانی به پا کرد و اکنون زمزمه خرید امباپه هم از آن به گوش میرسد در فصل پیش رو بسیار مورد توجه خواهد بود و در این گروه بیشتر از بایرن روی آن مانور خبری میشود. برای بایرن گروه امسال تازگی دارد و به هیچ وجه تکراری نیست. به ویژه بازی با پاری سن ژرمن جذاب و پرهیجان خواهد بود.
کارلو آنچلوتی که خود پیشینه کار با پاریس را داشته و آنها را به قهرمانی لوشامپیونه هم رسانده به خوبی از ویژگیهای این تیم آگاه است و آنالیز تیم پاریسی برای او کار دشواری نیست. اما برگزاری بازی رفت در زمین پاریس و بازی برگشت در روز پایانی در مونیخ به سود بایرن نیست.
پاریسی ها از زمان آمدن مالک جدیدشان هر سال با هزینه های فراوان تلاش کرده اند که در میان تیمهای پایانی قرار گیرند اما هر بار به شکلی ناکام مانده اند. گاه کم تجربگی در برابر تیمهای باسابقه و گاه مانند فصل گذشته داوری پرسش برانگیز راه آنها را بسته است. آنها دارای خط حمله ای آتشین هستند که حتی پیش از آمدن نیمار هم بسیار زهردار بود و با افزوده شدن او بیش از پیش زهردار و گزنده شده است. اما در دفاع هنوز شکننده هستند و بالانس لازم برای یک مدعی قهرمانی میان دفاع و حمله آنها کامل نشده است. کارلو آنچلوتی که خود پیشینه کار با پاریس را داشته و آنها را به قهرمانی لوشامپیونه هم رسانده به خوبی از ویژگیهای این تیم آگاه است و آنالیز تیم پاریسی برای او کار دشواری نیست. اما برگزاری بازی رفت در زمین پاریس و بازی برگشت در روز پایانی در مونیخ به سود بایرن نیست. چون در صورت شکست در بازی رفت (که به هر حال امکان آن هست) تیم تا پایان بازیهای گروهی زیر فشار قرار میگیرد آنهم در شرایطی که دو بازی نخست دور برگشت در زمین حریفان است. سال گذشته هم پس از شکست یک بر صفر در زمین آتلتیکو چنین فشاری روی تیم وارد شد. اما برگ برنده بایرن در برابر پاریس یکدست تر بودن تیم در پستهای مختلف و همچنین تجربه بین المللی بیشتر است. در حاشیه این بازی نیز رویارویی کوین تراپ با همبازیانش در تیم ملی آلمان و زمزمه های شنیده شده درباره تمایل بایرن به خرید دراکسلر از پاری سن ژرمن جالب هستند. اندرلخت دیگر همگروه بایرن هم از تیمهایی است که با توجه به رشد فوتبال بلژیک در سالهای اخیر و ظهور پدیده های پرشمار بلژیکی نباید آنرا دست کم گرفت. هر چند به نظر نمیرسد دردسرساز باشد. و اما سلتیک تیم همیشه سرسخت اسکاتلندی که فوتبال کلاسیک آن سرزمینها را دنبال میکند. اسکاتلندیها در کل هیچگاه برای آلمانیها حریفان دست و پا بسته ای نبوده اند اما اختلاف سطح دو باشگاه بایرن و سلتیک چشمگیر است و گمان نمیرود آنها هم بتوانند صعود بایرن را به چالش بکشند. نویسنده: کیوان – ف
0

تحلیل ها
با نزدیک شدن به پایان دوران روبن و ریبری در بایرن بحث جایگزینی آنها چه از راه جذب وینگر و چه از راه تغییر سیستم بسیار داغ شده است و هر یک از دو نظریه طرفداران خود را دارند. طرفداران ایده یافتن جانشین برای روبری بازی بدون وینگر در فوتبال امروز را از نظر کارایی دارای ریسک و احتمال پایین آمدن کیفیت میدانند. از سویی هم با توجه به اینکه شاید تا سالها وینگرهایی در این سطح یافت نشوند یا در بازار آشفته نقل و انتقالات قیمتهای کاذب داشته باشند، روی آوردن به سیستمهای بدون وینگر موافقانی دارد.
از آنجاییکه کارلتو در میلان هم با دو روش ۳-۳-۴ و ۲-۱-۳-۴ بازی میکرد و با توجه به ویژگیها و سبک بازی ستاره هایی مانند مولر و خامس که میتوان با به کارگیری آنها تنوع سیستم را در تیم پیاده کرد
در این میان به نظر میرسد کارلو آنچلوتی با در نظر گرفتن هر دو سوی جریان، راه سومی را در پیش گرفته است. او از یک سو میداند که تواناییهای روبن و ریبری را نمیتوان نادیده گرفت و از آن بهره نبرد به ویژه اینکه احتمالا سال پایانی آنها در بایرن است و انگیزه های فراوانی برای خداحافظی همراه با دست یافتن به افتخاری دیگر دارند. از سوی دیگر هم امکان آسیب دیدگی و نبود آنها در بسیاری از دیدارها هست و جانشین هم سطحی هم در تیم وجود ندارد و باید بدون وابستگی شدید به این دو ستاره بازی کرد. بنابراین در هر دو بازی رسمی که تا به اینجا انجام داده (سوپر کاپ برابر دورتموند و بازی با لورکوزن در بوندس لیگا) با بردن تولیسو به سمت راست خط هافبک و به کارگیری مولر در پست فوروارد مکمل در کنار لواندوفسکی و جابجایی های ریبری میان دو پست هافبک چپ و وینگر چپ نوعی ۲-۴-۴ شناور را در زمین پیاده کرده سپس در نیمه های دوم با آوردن کومان به جای مولر در برابر دورتموند و ورود روبن به جای مولر در برابر لورکوزن بازی را با دو وینگر دنبال کرده است. از آنجاییکه کارلتو در میلان هم با دو روش ۳-۳-۴ و ۲-۱-۳-۴ بازی میکرد و با توجه به ویژگیها و سبک بازی ستاره هایی مانند مولر و خامس که میتوان با به کارگیری آنها تنوع سیستم را در تیم پیاده کرد، به نظر میرسد در این فصل بایرن بسته به شرایط هر بازی و تاکتیک مورد نظر از هر دو ساختار بدون وینگر در قالب سیستمهای ۲-۴-۴ یا ۲-۱-۳-۴ و وینگر محور در قالب سیستمهای ۳-۳-۴ و یا ۱-۳-۲-۴ بهره بگیرد و حتی در بسیاری از بازیها به مانند دو بازی یاد شده در نیمه دوم تغییر سیستم دهد که این استراتژی میتواند کمک بزرگی برای به کارگیری همه پتانسیل تیم باشد. نویسنده: کیوان . ف
0

تحلیل ها
یک نیمه قابلیت ، یک نیمه واقعیت شب گذشته بایرن مونیخ در بازی افتتاحیه ی رقابت های بوندس لیگا در حالی لورکوزن را در الیانز سه بر یک شکست داد که در این دیدار شاگردان کارلتو دو نیمه ی متفاوت را به نمایش گذاشتند.نیمه ی اول مونیخی ها کار را با قدرت اغاز کردند و ضمن تسلط کامل بر بازی چند موقعیت خطرناک را روی دروازه ی حریف ایجاد کردند و به دو گل نیز دست یافتند.نمایش بایرن در نیمه ی اول قابلیت بالای تیم کارلتو را به خوبی نشان داد.اما با اغاز نیمه ی دوم در کنار قابلیت های فراوان بایرن واقعیت هایی نیز از تیم کارلتو نمایان شد.باز هم دفاع نه چندان مستحکم بایرن به وضوح طرفداران بایرن را ازار میداد.جایی که در نیمه ی دوم با به بازی امدن یولیان برانت و کمپل،لورکوزنی ها چندین بار تا استانه ی فروپاشی دروازه ی بایرن پیش رفتند و اتفاقا یکبار هم موفق به انجام این کار شدند.به هر حال بایرن در نیمه ی دوم نشان داد که کماکان در فاز دفاعی بی نقص نیست و نیاز به ترمیم و انسجام بیشتری خواهد داشت زیرا بی شک بایرنی ها در ادامه ی فصل و در ازمون های سنگین تر بوندس لیگا و لیگ قهرمانان اروپا با چنین وضعیت دفاعی دچار مشکل خواهند شد.به هر حال در مجموع نیمه ی اول قابلیت و نیمه ی دوم واقعیت بایرن به نمایش گذاشته شد.حال باید منتظر بهبود شرایط دفاعی بایرن در ادامه ی فصل بود چرا که قطعا این بایرن میتواند برای هر رقیبی ترسناک باشد محمد معین ملکی
1

PREVIOUS POSTSPage 1 of 2NO NEW POSTS