اخبار بایرن

بایرن مونیخ 3 اندرلخت 0 – تحلیل بازی

بازیهای چند هفته اخیر نشان میدهد که در این فصل کارلتو در روزهایی که بازی را با دو وینگر (معمولا روبن و ریبری) آغاز میکند مولر و رودی را روی نیمکت مینشاند و بازیگردانی از مرکز را به تولیسو با حمایت ویدال میسپارد و در زمانهایی که بازی را با سیستم ۲-۴-۴ آغاز میکند از مولر در کنار لواندوفسکی و رودی در مرکز استفاده کرده و تولیسو را به هافبک راست میبرد. در برابر اندرلخت با پیش بینی اینکه حریف یک بازی بسته انجام میدهد تیم را با دو وینگر به زمین فرستاد تا با بهره گیری از کناره ها و بازی بازتر فضاهایی میان مدافعان حریف به دست آورد و به این ترتیب مولر و رودی در ترکیب نبودند و خط هافبک با تولیسو در مرکز و تیاگو و خامس جلوتر از او بسته شده بود اما در نبود ویدال نیاز به هافبکی مانند رودی که حمایت از هافبکهای بازیساز را انجام دهد و فضای پشت خط هافبک را پوشش دهد حس میشد و اساسا بودن رودی در مرکز و مولر پشت مهاجم نوک تضادی با بازی کردن با دو وینگر ندارد.

در بازی با اندرلخت حمله های فراوان بایرن بدون تند و کند کردن ریتم بازی برای جلو کشیدن دفاع فشرده حریف انجام میشد و نبود یک هافبک دفاعی کاملا حس میشد.
ضمن اینکه حتی در زمان در اختیار داشتن ویدال هم باز هافبکی مانند رودی مهره ای ضروری است چون نقش او به عنوان هافبک کنترلر با ویدال به عنوان هافبک باکس تو باکس تفاوت دارد. در بازی با اندرلخت حمله های فراوان بایرن بدون تند و کند کردن ریتم بازی برای جلو کشیدن دفاع فشرده حریف انجام میشد و نبود یک هافبک دفاعی کاملا حس میشد. تولیسو و تیاگو به عنوان بازیساز از حمایت هافبکی که رابط خط دفاع و هافبک باشد و انتقال توپ را انجام دهد برخوردار نبودند و حمله های موثر یا با پاسهای بلند پشت دفاع و یا با نبوغ فردی ریبری در نفوذ به لایه های دفاعی انجام میشد. در خط حمله نیز نبود یک فوروارد سایه مانند مولر که با حرکتهای بدون توپ و جایگیریهای خود مدافعان را وادار به جابجایی کند و فضای خالی به وجود بیاورد احساس شد. اینگونه بود که مالکیت توپ هفتاد و شش درصدی!! موقعیتهای خطرناک کم شماری روی دروازه حریف ایجاد کرد. (پدیده آشنایی که چهار سال است در بسیاری از بازیهای بایرن دیده میشود). جالب اینجاست که در دقایق کوتاهی که مولر فرصت بازی پیدا کرد توانست تمرکز و فشردگی حریف در قلب دفاع را بر هم بزند. در آن سوی زمین اندرلخت همانگونه که پیش بینی میشد برای یک بازی بسته و دریافت گلهای کمتر به زمین آمد اما در زمان ضدحمله بر خلاف پیش بینی کارلتو رو به توپهای هوایی نیاورد و در معدود حضورهای خود روی دروازه بایرن روی زمین و با بهره گیری از فضای خالی میان خط هافبک و دفاع بایرن قصد ضربه زدن داشت که یکبار آن با خوش شانسی بایرن توپ به تیر دروازه برخورد کرد. در کل برد سه گله در زمین خودی و در برابر تیمی که رقیب به شمار نمیرود و از دقیقه یازدهم ده نفره بوده و با کیفیتی که از بازی بایرن دیدیم نمیتواند نشانه آمادگی بایرن برای بازیهای بزرگ باشد اما با یکی دو تغییر در آرایش تیمی به همراه بازگشت به سبک اصلی بایرن میتوان به این تیم امیدوار بود. نویسنده: کیوان – ف